Widoki z drogi. Cz. 9: od Tyńca do Bielska

Po bardzo ciekawym spotkaniu z o. prof. Dąbkiem OSB wyszedłem z Tyńca, by w jeden dzień przez Skawinę i Radziszów dotrzeć do Kalwarii Zebrzydowskiej. Tak, jak poprzedniego dnia wieczorem wiele razy oglądałem się na klasztor kamedułów na Bielanach, tak teraz długo jeszcze śledziłem benedyktyński Tyniec.

Kilometr 360, Bielsko-Biała

Położone na dwóch brzegach rzeki Białej miasto Bielsko-Biała było niegdyś - jak wskazuje już nazwa - dwoma odrębnymi organizmami, leżącymi w dwóch różnych krainach i państwach. Starsze Bielsko to miasto śląskie. Długo rządzili tu Piastowie; od 1327 roku podlegli władcom Czech, a potem austriackich Habsburgów. Od 2. połowy XVI wieku było Bielsko stolicą niewielkiego, feudalnego kraiku w ramach potężnej monarchii habsburskiej, którą nazywamy zazwyczaj po prostu Austrią. Młodsza Biała leży w Małopolsce, była więc miastem od średniowiecza polskim. Tu starodawny, podkarpacki szlak przekraczał trwałą przez stulecia granicę. Choć od rozbiorów oba miasta były austriackie, to w dwóch różnych i różnie traktowanych krajach koronnych; spotkały się w pełni dopiero po odrodzeniu Rzeczypospolitej.

Te starsze Wrota Beskidów

W grudniu pisałem sporo o pięknym gmachu dworca w Bielsku-Białej. Wspomniałem wtedy przy okazji o starszym budynku, służącym pasażerom Kolei Północnej Cesarza Ferdynanda od 1855 roku. Warto pokazać, jak wygląda.

Doktor Marcin od Róży

Bielsko ma wiele niezwykłych miejsc. Wśród nich kilka jest wyjątkowych, a najbardziej wyjątkowym - wyróżniającym to miasto na tle Polski - jest Bielski Syjon. 

Obrazki bielskie

Kilka dni temu miałem okazję oddać się jednej ze swoich większych przyjemności: bezcelowemu snuciu się po zabytkowym, niezbyt turystycznym mieście. Tym razem mogłem spędzić dłuższą chwilę w Bielsku. Bez szczególnego komentarza przedstawiam niewielką galerię obrazków z tego spaceru.

Wrota Beskidów, aneks

W uzupełnieniu tekstów o pięknym bielskim dworcu. Trzy pokolenia polskiego taboru kolejowego na sąsiednich torach, wszystkie w barwach spółki PKP Intercity, czyli błękitach i szarościach.

Wrota Beskidów, cz. 2

Co jeszcze pięknego ma do zaoferowania bielski dworzec?

Wrota Beskidów, cz. 1

Wybornym krokiem publicystycznym jest zaprzeczenie na wstępie własnemu tytułowi. Prawdą jest, że o tytuł kolejowych wrót polskich Karpat może rywalizować kilka stacji. Chyba szczególnie tytuł ten należy się krakowskiemu kompleksowi kolejowo-autobusowego. Jednak z Krakowa do gór jeszcze ładny szmat drogi, a Bielsko obejmuje już swoimi granicami kawał Beskidu Śląskiego. Do tego otaczający go region nazywa się tradycyjnie Podbeskidziem. Zajrzyjmy więc na dworzec w Bielsku-Białej.